برود هر كه دلش خواست شكايت بكند
شهر بايد به من الكلي عادت بكند

آخوند ک.صخل چو سخن نکرده آغاز
ک.صمغزی او بمانده یک راز
آنگه که زبان به ک.ص گشاید
باید که شود ز ک.ون و ک.ص باز

صبح يك روز من از پيش خودم خواهم رفت
بي خبر با دل درويش خودم خواهم رفت
مي رم تا در ميخانه كمي مست كنم
جرعه بالا بزنم آنچه نبايست كنم
بي خيال همه كس باشم و دريا باشم
دائم الخمرترين آدم دنيا باشم
آنقدر مست كه اندوه جهانم برود
استكان روي لبم باشد و جانم برود
ساقيا در بدنم نيست توان جام بده
گور باباي غم هردو جهان جام بده
برود هر كه دلش خواست شكايت بكند
شهر بايد به من الكلي عادت بكند