Stary! Ty mój obozie! Ty jesteś jak zdrowie
Ile cię trzeba cenić ten tylko się dowie
Kto cię straci... Dziś piękno twe w całej ozdobie
Widzę i opisuję bo tęsknię po tobie
Oh Innosie co ostro j3biesz obóz nowy
W klasztornej świecisz bramie. Ty co obozowy
Handel rudą ochraniasz z jego wiernym ludem
Jak mnie, więźnia, pod bańkę wpi3rdoliłeś cudem
(Kiedy przez roześmianego Bullita rękę
Napi3rdalany, siną podniosłem powiekę
I zaraz pieszo mogłem z kilofem za udem
Iść ku chwale Gomeza wydobywać rudę)
Tak mnie powrócisz kiedyś na Khorinis łono
Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych kopców niebieskich i skrętów zielonych
Od Fortuna nabytych, chciwie usmażonych
Do tych pól zaj3banych zwierzem rozmaitem
Tu wilk błyska zębami a tam troll odbytem
Gdzie rubinowe ostrza, ryżówka wspaniała
Co ma takiego kopa jak kopacza pała
A to wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną. Na niej z rzadka ciche Panche siedzą