Sideetan iyo toddoba sano ka hor awowayaasheen waxay soo saareen, qaaraddan, ummad cusub, oo uuraystay xorriyadda, oo u hibeeyay soo jeedinta ah in dadka oo dhan loo wada siman yahay. Hadda waxaan ku lug leenahay dagaal sokeeye oo weyn, anagoo tijaabinayna in umadaasi, ama ummad kastaa uur qaadday, oo u heellan, inay muddo dheer sii adkaysan karto. Waxaa nalooga soo qaaday goob dagaal oo weyn. Waxaan u nimid inaan qayb ka dhigano qaybkaas, si ay u noqoto nasasho ugu dambeysa kuwa halkan naftooda ku siiyey, in quruuntaas ku noolaato. Waa wax isku wada habboon oo habboon in aannu sidan yeelno. Laakiin, marka si weyn loo fiiriyo, uma aanambeyn karno, ma isusamamayn karno — ma daahirin karno - dhulkaan. Ragga geesiga ah, kuwa nool iyo kuwa dhintay, ee halkan halgamey, waxay ka dhigeen meel aad uga sarreysa awooddeenna liidata ee aan ku darno ama wax dhumin karno. Dunidu wax yar way ogaan doontaa, mana illoobi doonto wixii aan halkaan ku nidhaahno, laakiin waligood ma ilaawi karto waxay halkan ku sameeyeen. Waxay noo tahay kuwa nool, halkii, inaan uga go'nay halkan shaqadii aan la dhammaystirin ee kuwii halkan ku diriray ilaa hadda si qunyar socod ah ayay u sii horumareen. Waxay nooga baahan tahay inaan halkan u heellan nahay hawshii weynayd ee naga hartay - in laga bilaabo kuwan dhintay ee la sharfay inaan si heer sare ah uga qaadno sababtaas oo ay halkan ku bixiyeen cabbirkii ugu dambeeyay ee cibaadada- inaan halkan si heer sare ah ugu xallinno inay kuwan dhiman doonaan uma aan dhiman waxtarla'aan — in ummadani ay hoos timaaddo Ilaah, waxay ku dhalan doontaa dhalasho cusub oo xorriyad ah, iyo in xukunka dadka, dadka, iyo dadkuba, aan dhulka ka lumin doonin.