ㅤㅤㅤㅤㅤㅤရှေးဟောင်းတိုင်တွေရဲ့အနှစ်ချုပ်တွေကိုဖုံးကွယ်ရင်းထူထဲတဲ့အမည်းရောင်မျက်နှာဖုံးတစ်ခုလိုကျောက်ပြားတွေပေါ်ကိုမှောင်မိုက်ကခိုးဝင်ခဲ့တယ်။ လေကမှောင်မိုက်နေတဲ့မှန်ပြတင်းပေါက်တွေကနေမေ့လျော့ခံထားရတဲ့အမည်တွေရဲ့အပိုင်းအစတွေကိုတိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပြီးအရိပ်တွေဟာအသက်ရှင်နေသလိုမျိုးဖယောင်းတိုင်မီးတောက်ဆီလှမ်းလိုက်တယ်၊ဒီအသက်ရဲ့မှိန်မှိန်တောက်ပမှုကိုတောင်စုပ်ယူချင်သလိုမျိုးပေါ့။ ခန်းမကြီးရဲ့အထက်တည့်တည့်မှာနာရီကမှေးမှိန်နေပြီးအသံကအေးစက်၊လေးလံပြီးရေခဲစိုင်တွေလိုဗလာကျင်းနေတဲ့ခန်းမတစ်လျှောက်ပျံ့နှံနေတယ်။ ဒီမှာတော့အချိန်ကအေးခဲသွားပြီးတိတ်ဆိတ်မှုကထိတွေ့မှုနီးပါးဖြစ်လာတယ်။ဒါကသူ့ပခုံးတွေပေါ်မှာလေးလံတဲ့ဝတ်ရုံလိုလှဲချကာအတိတ်ဟာအဆုံးအထိဘယ်တော့မှမကျန်ရစ်တာကိုသူ့ကိုသတိပေးနေတယ်။အမှောင်ထဲမှာစောင့်နေတာပဲလေ။